Wojciech Frykowski – Umiał korzystać z życia

Źródło zdjęcia: 
http://www.filmweb.pl/person/Voytek+Frykowski-518660

Jego życie kręciło się wokół pieniędzy, imprez i pięknych kobiet. A najlepiej było, gdy miał to wszystko naraz. Ostatnia miłość Wojciecha Frykowskiego, spadkobierczyni kawowej fortuny, Abigail Folger, miała mu to zagwarantować. Jak potoczyłoby się ich życie, gdyby nie zginęli w masakrycznej zbrodni w Romana Polańskiego?

Wojciech Frykowski (urodzony 22 grudnia 1936 roku) był jednym z trzech synów łódzkiego biznesmena Jana Frykowskiego – przedsiębiorcy, który potrafił działać nawet w późniejszych , powojennych czasach. To właśnie jego pieniądze stworzyły legendę rodziny Frykowskich. Gdy Jan zginął pod kołami pociągu na przejeździe kolejowym, żaden z synów nie chciał przejąć interesów ojca. Jerzy został producentem filmowym, Maciej – socjologiem, a Wojciech … korzystał z rodzinnej fortuny.

Ukończył technikum włókiennicze w Łodzi i Wydział Włókienniczy na Politechnice Łódzkiej, jednak praktyczny zawód zupełnie go nie interesował. Pociągał go świat artystów, przyjaźnił się ze studentami łódzkiej Filmówki, m.in. Romanem Polańskim (który za pieniądze Wojtka nakręcił „Ssaki”.)

W 1955 roku poznał 15-letnią wówczas ambitną łodziankę Ewę. Ona tak wspomina te czasy w swojej książce „Słodkie życie”: „Ci starszawi panowie (…) odmładzali się, studiując w Szkole Filmowej. Kręcili się w pobliżu naszego gimnazjum. Nam, dziewczynom, to imponowało. Dlaczego? Bo ci podstarzali młodzieńcy popisywali się przed nimi wiedzą. Byli dla tych dziewcząt autorytetami (…). Jednocześnie pomagali wyzwolić się spod jarzma zaściankowej mentalności naszych rodziców”.

Jednak znajomości te były korzystne dla obu stron. Młode dziewczyny liczyły, że u boku znanych osób zrobią karierę aktorki, modelki. Podobną drogę obrała Ewa, która już w wieku 16 lat została modelką Domu Mody Telimena. W listopadzie 1958 roku została żoną Wojtka, 9 marca 1959 roku urodził się ich syn Bartłomiej.

W 1960 roku Ewa zadebiutowała jako aktorka w etiudzie szkolnej Witolda Leszczyńskiego pt. „Zabawa”. Na tym jej kariera się zakończyła. Wkrótce również rozpadło się jej małżeństwo z Wojtkiem, który niebawem ożenił się ponownie – w 1963 roku w Zakopanem z poetką Agnieszką Osiecką. Zamieszkali w dworku pod Warszawą, ale Wojtkowi szybko znudziła się rola ziemianina. Rok później porzucił żonę, a trzy lata później – Polskę, by szukać szczęścia za oceanem.

Sławni już w Nowym Jorku Polański i pisarz Jerzy Kosiński wprowadzili kolegę na salony. Ponoć celem Wojtka było znalezienie bogatej sponsorki. Faktem jest, że szybko zawrócił w głowie młodszej o 7 lat Abigail Folger, dziedziczce wartego miliony dolarów imperium kawy. Związek rozwijał się po myśli Wojtka, który marzył o Hollywood, gdzie na Cielo Drive mieszkał Polański.

W sierpniu 1968 roku on i Abigail przeprowadzili się do Los Angeles. Para zamieszkała czasowo w willi Polańskiego. „Niektórzy z naszych gości na Cielo Drive, rozdrażnieni jego stałą obecnością nazywali go żigolakiem, a także zarzucali mu, że wyleguje się bez przerwy koło basenu z nieodłączną szklaneczką wina w ręce. Nie zamierzałem we własnym domu żałować przyjacielowi wina” – pisał w autobiografii Polański. Później Wojciech i Abigail wynajęli willę przy Woodstock Road, ale wiosną 1969 roku reżyser poprosił ich, by zamieszkali u niego podczas jego nieobecności. Para przeniosła się więc na Cielo Drive, a swój dom dali w opiece koledze.

W nocy z 8 na 9 sierpnia 1969 roku przebywali w willi z ciężarną żoną Polańskiego, aktorką Sharon Tate, i dwiema innymi osobami, gdy członkowie bandy Charlesa Mansona wtargnęli do domu i wszystkich brutalnie zamordowali.

Po śmierci prochy Wojciecha Frykowskiego wróciły tam, gdzie zaczęła się jego legenda. Po kremacji w Los Angeles pochowano go na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej w Łodzi.

Źródło: Życie na gorąco

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>