Anita Ekberg: Dozgonną miłość trzeba przeżyć kilkakrotnie

Znalezione obrazy dla zapytania anita ekberg

W latach 60. ubiegłego wieku niemal każdy mężczyzna myślał o tym, by spędzić z nią chociaż jedną noc. Szał na Anitę Ekberg rozpoczął się po filmie „Słodkie życie” Federico Felliniego. Dlaczego? Bo gdy całowała się z m w rzymskiej fontannie di Trevi, każdy chciał przeżyć takie fizyczne uniesienie chociaż raz. Nie mogąc spełnić marzenia, rozczarowanie rekompensowali sobie kupując magazyny ze zdjęciami aktorki. Ekberg była jedną z najpopularniejszych pin-up girls. Każdy kierowca „tapetował” nią kabinę swojej ciężarówki.

Anita Ekberg wychowała się w licznej rodzinie – miała siostrę i sześciu braci. Była szóstym z kolei dzieckiem. Ładna, miała wdzięk, skupiała na sobie uwagę. Jako nastolatka została modelką. Na początku w rodzinnym mieście. Podobała się, dostawała coraz ciekawsze propozycje. Matka, widząc, jakie wrażenie robi jej córka, postanowiła pomóc szczęściu. Zgłosiła Anitę do konkursu piękności. W 1950 r. 19-latka z Malmo została miss Szwecji. Zaproszono ją na wybory Miss Universe do USA. Tytułu, co prawda, nie zdobyła, ale zauważyli ją filmowcy.

Był tylko jeden szkopuł. Blondwłosa piękność nie mówiła po angielsku. Trzy lata później ekscentryk, milioner i producent w jednym, a zarazem największy uwodziciel Hollywood – Howard Hughes ściągnął ją do Fabryki Snów. Już w 1953 roku zagrała w czterech filmach. Nie warto o nich mówić, ale pokazała charakter. Hughes, który aktorki traktował jak własność, kazał jej zmienić żeby i kształt nosa. Była nieugięta. Nie uległa też w kwestii nazwiska: Ekberg, ponoć niewymawialnego, skróciła imiona: Kerstin Anita Marianne, do jednego – Anita.

Wytwórnia zafundowała jej lekcje aktorstwa, dykcji, śpiewu, tańca, szermierki, jazdy konnej. Skwapliwie wykorzystała tylko jedne – nauczyła się świetnie jeździć konno, bo to sprawiało jej przyjemność. Grała role odpowiednie do możliwości: „Chiński szlak” u boku Johna Wayne’a i Lauren Bacall, „Artyści i modele” z Deanem Martinem i Shirley MacLaine. Jak to się mówi; co nie dograła, to „dowyglądała”. Oprócz Sophii Loren i Marylin Monroe zasłużyła sobie na miano seksbomby.

W 1956 roku głośno było o jej ślubie z angielskim aktorem Anthonym Steelem. Wytrwali razem 3 lata. Nie pomogła dewiza, którą się kierowała: „najważniejsza dla dobrego małżeństwa jest umiejętność kłócenia się w spokoju”. W 1963 r. poślubiła amerykańskiego aktora Rika Van Nuttera. Ten związek zakończył się rozstaniem po 12 latach. Z właściwym sobie poczuciem humoru skomentowała: „Dozgonną miłość trzeba przeżyć kilkakrotnie. Chodzi o to, by można było porównywać”.

O jej względy starali się Gary Cooper, Frank Sinatra, Errol Flynn, Yul Brynner. Narzeczonymi byli: brazylijski playboy Jorge Gunle (potem związany z Avą Gardner, Ritą Hayworth, Jayne Mansfield, Laną Turner…) i włoski przemysłowiec Gianni Angelli (który romansował też z Ritą Hayworth, Danielle Darrieux, Jacqueline Kennedy Onassis).

Przełomem w karierze Ekberg było spotkanie z Federico Fellinim i film „Słodkie życie”. Wspomniana scena kąpieli z fontannie di Trevi należy do najsłynniejszych w dziejach kina. „Spędziłam godziny stojąc bosymi stopami w lodowatej wodzie. Omal nie zamarzłam na śmierć. Marcello miał pod spodniami buty wędkarskie, a przed kręceniem wypił butelkę alkoholu. Ja prawie straciłam czucie w nogach” – wspominała.

Znalezione obrazy dla zapytania anita ekberg fontanna di trevi

Zagrała Sylvię Rank, aktorkę śledzoną przez fotoreporterów. Film dał początek terminowi „paparazzo”. Ekberg w praktyce odczuła, co znaczy być ściganą przez fotoreporterów. Odezwał się w niej charakter. Fotografa Felice Quinto napadła z łukiem i strzałami, innego, który śledził ją we włoskiej willi, kopnęła w krocze.

W 1962 roku miała być dziewczyną Bonda w „Doktorze No”. Przegrała z Ursulą Andress. Ponoć zadecydowały o tym kilogramy, a raczej ich nadmiar. Okrutnie podsumował to jeden z krytyków: „Seks wyparował, bomba została”.

Niestety, wraz ze zmianą figury aktorka zaczęła otrzymywać mniej ról. Z pomocą pośpieszył stary przyjaciel Fellini. Zagrała u niego jeszcze trzykrotnie: „Boccaccio, 70”, „Klauni”, „Wywiad”. Mówiono, że łączył ich romans podczas pracy nad „Słodkim życiem”. Oboje zaprzeczali. Reżyserzy byli twardzi. Mówili: albo schudnie i zrobi operację plastyczną, albo nie będą jej zatrudniać. Stwierdziła, że da sobie radę, a operacji, co uważa za szaleństwo, nie zrobi. I nie zrobiła, ratowała się grą w serialach niemieckich i włoskich.

Zamieszkała niedaleko Rzymu w Rocca di Paa. W grudniu 2011, gdy przebywała w szpitalu z Rimimi, złodzieje włamali się do jej willi i wynieśli meble oraz zabrali biżuterię, potem dom podpalili. Okazało się wtedy, że nie ma żadnych oszczędności. Poprosiła o pomoc Fundację Felliniego. Zmarła 11 stycznia 2015 roku w szpitalu w Rocca di Papa, gdzie, schorowana, przebywała od Bożego Narodzenia.

Znalezione obrazy dla zapytania anita ekberg 2015

Źródło: IJ, Życie na gorąco, Źródła zdjęć: [1] [2] [3]

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>