Judasz – Najsłynniejszy zdrajca

Wydał Jezusa za 30 srebrników. Tyle wtedy kosztował niewolnik. Za wieczne potępienie to niezbyt wygórowana cena… Chyba że najsłynniejszemu zdrajcy wszech czasów nie chodziło o pieniądze.

Judasz Iskariota był skarbnikiem apostołów i potrafił dobrze liczyć. Gdyby kierował się wyłącznie żądzą zysku, pewnie utargowałby więcej. Nie oddałby też tych pieniędzy natychmiast po tym, jak dotarła do niego wiadomość, że Jezus zostanie skazany na śmierć. A zwracając je arcykapłanom, nie wykrzyczałby: „Zgrzeszyłem wydając krew niewinną”. Zabrzmiało to tak, jakby przyznawał się do pomyłki, że wcześniej Jezusa o coś obwiniał. A gdy zrozumiał, jak bardzo się mylił, popełnił samobójstwo. Czy tak zachowuje się donosiciel, dbający jedynie o pieniądze? Czytaj dalej

Dobrawa – matka chrzestna Polski

Znalezione obrazy dla zapytania dobrawa

Początki dziejów Polski otacza wiele tajemnic. Nie wiemy na przykład do końca, kim był Mieszko, władca państwa gnieźnieńskiego, syn Siemomysła i wnuk Lestka. Czy słowiańskim księciem, wywodzącym się od mitycznego Piasta? Geniuszem, który bez doświadczenia stworzył tak skomplikowaną organizację, jaką jest państwo? Czy może wikingiem, który podporządkował sobie Ostrów Lednicki i gród gnieźnieński oraz okoliczną ludność, stawiając warownie na głównych traktach późniejszej Polski? Czytaj dalej

Bona Sforza, Zygmunt August oraz czarna magia

Znalezione obrazy dla zapytania bona sforza

„Chciwa, przewrotna, zła matka, zła żona!” – śpiewano w Polsce o starej królowej Bonie. Zarzucano jej, że morduje przeciwników politycznych i wysyła na tamten świat swoje kolejne synowe.

To bzdura. Ale nie jest bzdurą, że Bona parała się czarną magią. Podobnie jak cała jej rodzina. Neapol tętniący za dnia życiem pogrążył się w głębokim śnie. Tylko księżyc w ostatniej kwadrze rzucił odrobinę światła na labirynt krętych uliczek oplatających podnóże Wezuwiusza. Czytaj dalej

Monarchini – skandalistka

Znalezione obrazy dla zapytania królowa krystyna

Ceremonia abdykacji królowej Krystyny na rzecz jej ciotecznego brata i niedoszłego męża Karola Gustawa, którego nigdy mieć nie chciała, rozegrała się w sali wielkiej zamku królewskiego w Uppsali w czerwcu 1654 roku. 27-letnia monarchini odczytała stosowny dokument, na stole złożono królewskie regalia: berło, miecz i jabłko. Jednak nikt z obecnych na sali nie miał odwagi, by podejść do królowej i zdjąć z jej skroni koronę, więc Krystyna uczyniła to sama, po czym włożyła ją na głowę następcy. Jeszcze tego samego dnia opuściła zamek konno w męskim stroju, udając się na południe. Celem był Rzym, ale podróż do Wiecznego Miasta zajęła byłej królowej kilka miesięcy. W listopadzie 1654 r. w Innsbrucku dokonała publicznej konwersji na katolicyzm. Katoliczką była już od kilku lat, ale w luterańskiej Szwecji wyznawanie rzymskiej wiary było zakazane. Tak zaczęło się nowe życie Krystyny – skandalistki. Czytaj dalej