Wampiry – mity i rzeczywistość

Czy trupy wstające z grobu i pijące ludzką krew istnieją naprawdę? A może istnieje medyczne wyjaśnienie fenomenu wampiryzmu? Oto wyniki badań historyka Davida Pescoda.

Kiedy Arnold Paole został zaatakowany przez wampira, doskonale wiedział, jak należy postępować, by ocalić swoją duszę. Śledził upiora aż do jego grobu, a następnie wbił mu w serce kołek, rozsmarowując jego krew po własnym ciele. Często później opowiadał o tym mieszkańcom swojej wioski, wzbudzając w nich niekłamany podziw. Życie toczyło się normalnie, do momentu kiedy Paole skręcił kark i został pochowany na miejscowym cmentarzu. Wkrótce niektórzy zaczęli twierdzić, że Paole zmartwychwstał.

Czytaj dalej

Święte Stonehenge

W Stonehenge czczono Słońce, a celtyccy kapłani składali ofiary z ludzi. Tak o słynnym angielskim zabytku pisali XVII-wieczni uczeni. Twierdzili też, że ów kamienny monument powstał w pierwszym tysiącleciu p.n.e. i był lokalnym miejscem kultu. Jednak niedawne ustalenia dowodzą, że sanktuarium wzniesiono znacznie wcześniej, około 3000 p.n.e. Czytaj dalej

10 najpotężniejszych demonów w historii

10 najpotężniejszych demonów w historii

10. Abaddon

Niszczyciel pierwotnie inna nazwa szeolu, następnie anioł zagłady opisany w Apokalipsie św. Jana (9,11), który jako anioł przepaści wyłania się z otchłani i niesie cierpienie tym którzy nie mają pieczęci Boga na czołach. Także anioł czeluści (otchłani) w ogóle.

W Starym Testamencie i innych pismach żydowskich nazwy „abaddon” używa się najczęściej na określenie świata podziemnego – otchłani piekielnej. Nazwa ta jest stosowana zamienne do nazwy szeol, choć rzadziej (zob. Job 26:6; Prz 15:11; 28:8). Według niektórych rabinów jest to najgłębsze miejsce w piekle.

W innych kontekstach starotestamentowych nazwy „abaddon” używa się na określenie grobu (Ps 87:12), podziemia (Job 31:12), a wyjątkowo nawet jako imię personifikowanej śmierci (Job 28:22).

Według biblisty Romana Zająca w apokryficznej Księdze starożytności biblijnych Pseudo-Filona, również jest mowa o „abaddonie” jako o miejscu (szeolu, piekle), a nie osobie – dopiero w Nowym Testamencie słowo pojawia się w charakterze imienia. Czytaj dalej

Cztery kobiety znane z tego, czego nie zrobiły

Napoleon mawiał, że historia jest zestawem kłamstw, które ludzie wcześniej ze sobą uzgodnili. Nawet jeśli przesadził, to coś jest na rzeczy. Oto dowód – cztery sławne damy, znane z tego, czego nie zrobiły. Jak się okazuje Lukrecja Borgia wcale nie była trucicielką, a lady Godiva nie paradowała nago na koniu… Czytaj dalej